Zo zal de komende EU-regelgeving inzake ontbossingsvrije producten (EUDR) uw wagenpark beïnvloeden

De EUDR-regelgeving van de Europese Commissie is bedoeld om de uitstoot van broeikasgassen te beteugelen en de wereldwijde biodiversiteit te bevorderen door een einde te maken aan de ontbossing. Wij spraken met Romuald Houdoux, Michelins VP Duurzaamheid en Circulaire Economie, om te horen wat wagenparkeigeneigenaren moeten weten en hoe deze regelgeving hun bedrijf zal beïnvloeden.
 

De invloed van de EUDR-regelgeving op het dagelijks leven

Voor wagenparkeigenaren is het essentieel om op de hoogte te blijven van nieuwe regelgeving. Onlangs hebt u zich misschien al voorbereid op de overgang naar alternatieve brandstoffen of de recente update van de normen voor bandenspanningscontrolesystemen (TPMS).

Er komt een nieuwe regelgeving in heel Europa en als consumenten zullen we de gevolgen van de EU-ontbossingsverordening (EUDR) aan den lijve ondervinden, zelfs wanneer we naar de supermarkt gaan. Of u nu chocolade, koffie of een product met palmolie koopt, u zult waarschijnlijk een verandering zien in de verpakking, de marketing of zelfs de prijs.

Het goede nieuws? Al die veranderingen zijn niet voor niets, want de ontbossingsregelgeving van de EU is bedoeld om de uitstoot van broeikasgassen als gevolg van ontbossing te verminderen en te helpen in de strijd tegen het wereldwijde verlies aan biodiversiteit.

Hoe beschermt de ontbossingsregelgeving van de EU onze planeet?

De regelgevers nemen een ferm standpunt in tegen ontbossing door hard op te treden tegen de productie en oogst van grondstoffen die historisch gezien hebben bijgedragen aan onze milieucrisis. Om ervoor te zorgen dat producten die door EU-burgers worden geconsumeerd niet langer bijdragen aan de wereldwijde aantasting van bossen, heeft de Europese Commissie de EUDR-regelgeving geïmplementeerd, die bedrijven verplicht om aan te tonen dat hun activiteiten niet bijdragen aan ontbossing.

De EUDR-regelgevingen: een katalysator voor verandering

Zoals u waarschijnlijk al weet, wordt de grondstof voor banden geoogst op rubberboomkwekerijen, een van de vele soorten landbouwgronden die door deze nieuwe regelgeving worden beschermd. De EU-Commissie heeft fabrikanten van consumptiegoederen zoals Michelin opgedragen om geolocatiegegevens van miljoenen boerderijen te verzamelen en te rapporteren waar het natuurrubber dat wij kopen vandaan komt. Deze EUDR-rubbergegevens zijn van cruciaal belang om de legale productie en traceerbaarheid van de grondstoffen van banden, zoals natuurrubber, te verifiëren. Zo kunnen we er zeker van zijn dat het afkomstig is uit ontbossingsvrije bronnen en gescheiden is van natuurrubber van onbekende oorsprong of dat heeft bijgedragen aan ontbossing.

De uitdagingen achter de schermen bij de naleving van de EUDR

Bij Michelin is meer dan 85% van ons natuurlijke rubber afkomstig van een waardeketen⁽¹⁾ die bestaat uit miljoenen kleine, onafhankelijke producenten, velen met slechts twee tot drie hectare land. Dit betekent dat als uw wagenpark op Michelin-banden rijdt, elke band rubber kan bevatten van tienduizenden onafhankelijke boerderijen!⁽²⁾

Om te controleren of de traceerbaarheid van onze producten aan deze strenge normen voldoet, zijn aanzienlijke investeringen nodig, zowel binnen de Michelin-groep als door onze leveranciers, waaronder satellietgegevens met hoge resolutie om alles nauwkeurig in kaart te brengen. Als marktleider geloven wij dat het onze verantwoordelijkheid is om eerlijkheid en milieuvriendelijkheid in ons hele bedrijf te promoten.

Tegelijkertijd zetten wij ons in om samen te werken met de meest kwetsbare boeren (kleine en afgelegen boerderijen) binnen onze toeleveringsketens om het risico op uitsluiting te voorkomen. Samen met onze joint ventures en leveranciers van natuurrubber is Michelin al medio 2023, voordat de EUDR-regelgeving van kracht werd, begonnen met het verzamelen van de geografische coördinaten om een soepele overgang te garanderen en mogelijke verstoringen van de toeleveringsketen te voorkomen.